خرداد ۱۴, ۱۳۹۳ | در: مجموعه یادداشت ها

باغبانِ باغِ خرداد

به بهانه در گذشت امام خمینی (ره) و قیام ۱۵ خرداد

__20110524_1996142837

انقلاب اسلامی ایران ریشه هایش در هر جای تاریخ باشد و زمان و مکان دقیقِ بسته شدن نطفه اش هر جا و هر وقتی که باشد، بی شک ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ نقطۀ اوج آن بود. نقطه ای که با فاصلۀ چند ماه قبل و بعد از آن انقلاب اسلامی ما مردمی می شـــود و از دل ِ حوزه های علمیه و دانشگاه ها و مجامع دینی و علمی به سطح مردم می رسد… و آغازگر این نقطۀ عطف کسی نیست جز امام خمینی (ره)، که با موضع گیری های به واقع امامــانۀ خویش چنان مردم را از دسیسه های به اصطلاح انقلابِ شاه، آگاه ساختند و چنان مردم را به میدان دفاع از علما و طلاب حوزۀ به خاک و خون کشیده شدۀ قم و دفاع از اسلام و ایران آوردند؛ که مردم دیگر تا سال ۵۷ ، درست تا بهمن ماه ، صحنه را خالی نکردند و  ماندند تا درخت تنومند این نهضت میوه دهد و به حق میوه هم داد.

و مردم باز هم در کنار امام خود ماندند ، ماندند تا در میدانی دیگر و در مقابل تهـــــاجمی دیگر از کشور خود دفاع کنند و خمینی (ره) علی رغم سال ها مبارزه و تبعید، خود سرباز این جبهه بود تا نهایتاً در ۱۴ خرداد ۶۸ رفت! رفت، تا خرداد برای ما ایرانیان ماه خمینی (ره) باشد، ماهی که در پانزدهمش در سال ۱۳۴۲ به “اجبار” از پیش ما رفت و در چهاردهم اش در سال ۱۳۶۸ ، “با قلبی مطمئن” .

فرم ارسال دیدگاه